Dostlar

Değişiklik şart

Bazen birşeyler gelir gelir bir yerde tıkanır. Bir türlü aşamazsın tıkanklığı, hayatın kendisi tıkanmıştır aslında, sen tıkanmışsındır. Bu durumlarda nefesi açmak gerekli. Majör değişiklikler gerekli. Çünkü tıkanıklık bende. Darboğaz bende. Hafif ittirmekle açılmaz bu, kendine hapsolmak bu. Sınırları esnetmek, kuralları değiştrmek lazım. Bunun için önemli bir etki gerekli, yoksa mevcuta razı olunur her seferinde. Tek bildiğim çok sıkıldığım. Bekliyorum, sıkılmışlığım, tıkanıklığım öyle bir boyuta ulaşacak ki patlayacak. O patlamayı bekliyorum. Bir sonraki dalga için. Beni şimdiye kadar taşıyan dalga söndü. Yenisi şart. Söyleyeceklerim bu kadar.

Bu aralar

Bu aralar yine heyheylerim geldi, herşey gözüme batıyor. Öfkeliyim herşeye.

Selfie çubuğu görünce alıp birisinin kafasında kırasım geliyor örneğin. Sosyal medyada özlü söz ve bir de tatil fotoğrafı görmeye dayanamıyorum. İnsanların söylenmeleri, zayıflıkları da delirtiyor beni. Gezene de dalasım var durana da, konuşana da dalasım var susana da. Dedim ya heyheylerim geldi. Şöyle bir sakinlesem ya.. Herşeyden uzak dinlenmem lazım, ama mümkün değil. Belki de o yüzden bu öfkem.

Dostluk

Yıllar eskitemez bazı dostlukları, olsa olsa daha da tatlandırır.

Posted via Blogaway

Sokak

Istanbul'da hava soğukken çıkacaksın sokağa,
Etrafta sadece senin gibi sokağa aşık olanları göreceksin o zaman.

Olsun.. mu?

Olsun demek te zor artık
Çocuk düşlerimiz yok artık

Posted via Blogaway

Sanki

Sanki bu fikirden artık o kadar korkmuyorum, hatta alıştım bile, kaçınılmaz olduğunu kavradım sanki, hatta düşününce rahatlıyorum bile, tabi bir heyecan yok değil ama artık karar verilmiş sanki, fikren ve ruhen ikna oldum artık.. Öyle mi gerçekten.. Ürkütücü. Ama söylemiştim.. Söylemiştim.. Dinletemedim.

Hayat nereye çekerse oraya mı?

Bazen merak ediyorum. Yaptıklarımda, kararlarımda, başıma gelenlerde en ufak bir katkım var mı yoksa karşıma ne çıkarsa onu mu yaşıyorum diye. Bazen öyle geliyor ki yönlendirilmesi çok kolay bir insanım, seçimlerim sadece önüme çıkanlardan birini tercih etmekten ibaret. Seçilecek seçenek yaratmakta ise bir faaliyetim yok. Ama öyle anlarda öyle garip seçenekler çıkıyor ki anlam veremiyorum. Böyle zamanlarda ise aslında alarmları fark ettiğim anda içgüdüsel olarak kendime seçenekler hazırlamaya başladığımı, sonrasını zamanın hallettiğini düşünüyorum. Böyle düşünmek beni rahatlatıyor çünkü az da olsa bir kontrolüm var demektir. Ama bu düşünce sadece kendimi rahatlatmak için yarattığım bir hayal de olabilir, çünkü pozitif bir kanıt yok.
Şu sıra vereceğim karar beni nereye götürür bilmiyorum, ama aslında kararı o seçenek daha ortaya çıkmadan bile vermiştim. Sadece detaylarla uğraşıyorum şu aşamada.
Kendi hayatımı mı yaşıyorum yoksa benim için planlanmış bir hayat mı?

Sabah

Saçma bir günün daha başı...
Yol
Acele
Trafik
Bıkkınlık
Hevessizlik
Amaçsızlık
Tatminsizlik

Posted via Blogaway

Yorgun

Cok yorgunum
Cok..
Her bakımdan..
Herseyimle..
Cok..
Yorgunum.
Yorg..
Y..
Zzzz

Posted via Blogaway

Seçim meçim geçin gidin

Az zaman kaldı seçime, bıçak sırtında herşey.  Dengeler hassas ülke sekillendiriliyor. Ince bir savaş var. Secim sonuclarina gore ortam daha da gerilebilir. Endiseliyim.

Posted via Blogaway

Hayat çarpar

Bir bakarsın hayat sana önceliklerini hatırlatır, seni silkeler, korkutur, yüreğini ağzına getirir, pişmanlıkların suyun üstüne çıkarır. Eğer daha ileri gitmez ise kendini şanslı saymalı ve dersini almalisin. Umarım daha ileri gitmez, dersimi almayı planlıyorum.

Posted via Blogaway

Bok

Çok sinirliyim...
Bok, bok, bok, bok..!
Kusura bakma okuyucu, eğer varsan..

Canım büyük değişiklikler istiyor

Bu ara alıştığım yaşamı ve kurallarını bozmak, kulvar değiştirmek için acaip bir istek var içimde..

Bırakmak istiyorum işi gücü, oturayım evde, annesiyle birlikte kızımızı büyütelim, bu yaz gönlümüzce gezelim, kızımızın ilk aylarını yıllarca hatırlayacağımız bir şölene çevirelim istiyorum..

Ne işim var benim bu saçma sapan kurumsal hayatın içinde, sırf para kazanmak için?

Uzun zaman sonra yeniden hayal kuruyorum, hayatım için farklı birşeyler istiyorum. Özlemişim bu ruh halini.

Hayalimde, kızım ve annesi ile birlikte Greenwich Park'ta olmak var, muhteşem bir bahar güneşi altında çimlerin üzerinde yatmak, oynamak, fotoğraflar çekmek..

Göçsek mi buralardan? Ne de olsa kanımız göçebe...

Bir başka günce, Nisan'a dair

cevizgunlukleri.blogspot.com

Nisan'ın gelişi

Yarın sabah Nisan geliyor, sizler için daha erken belki ama bizim için geliyor. :) Hayatımızın bir safhası daha kapanıyor, yepyeni bir evreye geçiyoruz.
Kızım, herşeyini hazırladık seni bekliyoruz...

Kömür.. Bu yaz..

Nisan geliyor

Yıl 2013...
Bu sene Nisan gelmeden Nisan gelecek.
Maya'lar kıyameti bilemedi ama bu seneden sonra dünya eski dünya olmayacak, en azından bizim için.
Nisan geliyor..

Hava muhteşem

Sonunda biraz serinlik, biraz yağmur...
Şehri sonbahar teslim almalı artık, yağmurluklar şemsiyeler ortaya çıkmalı. Rüzgarı yüzümüzde hissetmeliyiz, yolda yürürken biraz üşümeliyiz ama sadece birazcık.
Tenhalaşmalı ortalık, insanlar evde kalmayı tercih etmeli.
Perdeler aralanmalı, camın arkasında elde bir kupa çay ya da kahve ile yağmur izlenmeli uzun uzun.
Durulmalı, dinginleşmeli; daha çok düşünüp daha çok üretmeli.
Güneşi görüp kendini sokağa atma vaziyeti bitmeli.

Balıklar

Balıklarımı besledim.
Acıkmışlar.
Ruhumu da beslemeliyim.
O da acıkmış.